بازداشت «كيان تاجبخش» از عناصر انستيتو «جامعه باز» در بنياد صهيونيستي «سوروس»، و عامل هلند در پروژه نافرماني مدني در ايران، اگرچه تا امروز از سوي خبرگزاري هاي رسمي ايران و نهادهاي ذيصلاح قضايي و امنيتي تاييد نشده است، اما ارزيابي واكنش هاي وابستگان سياسي و امنيتي به اردوگاه فكري «انقلاب مخملي» حكايت از آن دارد كه رو شدن « بازي پنهان» شبه روشنفكران داخل كشور «با كارت سياسي و اقتصادي صهيونيست ها»، شوك و بهت را در ميان احزاب و رسانه هاي مدعي «اصلاح طلبي» حاكم كرده است.
«كيان تاجبخش» را كه شبكه تلويزيوني CNN يك آمريكايي ايراني تبار معرفي كرده، از فعالان شبكه اي است كه از سوي « بنياد سوروس» به دنبال « فرهنگ سازي، نهادسازي و شبكه سازي در كشور» بوده است. اگرچه تصويري كه از اين«مامور مخملي» از سوي برخي رسانه هاي داخلي ارائه مي شود، تصوير يك كارشناس «جامعه شناس شهري» و مدرس دانشگاههاي ايالات متحده را مي سازد، اما حضور «تاجبخش» در محافل سياسي، اجتماعي، رسانه اي و فرهنگي اي كه هيچ فصل مشتركي با يكديگر از حيث اتصال ماهيت و موضوع ندارند و دعوت نهادهايي چون «خانه هنرمندان ايران»، «انجمن جامعه شناسي ايران»، «دانشكده علوم اجتماعي دانشگاه تهران» و ... از اين «مامور مخملي» مي تواند پديدآورنده گمانه زني ها و رايزني هاي تازه اي باشد.
دامنه ارتباطات مدعيان اصلاح طلبي با نهادهاي اطلاعاتي و مراكز پژوهشي- براندازي ايالات متحده چنان است كه پيش از انتشار محور اعترافات «هاله اسفندياري» پيرامون بنياد «جرج سوروس» و مركز وابسته به آن (Open Society) رسانه اينترنتي حزب «اعتماد ملي» براي عادي سازي زودهنگام صورت مسئله، گفت وگويي را از «جرج سوروس» رييس بنياد مذكور روي خروجي خبري خود قرار داد. اين ميلياردر يهودي و شاگرد بلافصل «كارل پوپر» در برابر اين پرسش كه وي نقش مهمي را در انقلاب هاي رنگين نظير گرجستان ايفاء كرده، در پاسخي سياسي- اطلاعاتي گفته بود: «نقش من بد فهميده شده و به شدت مورد اغراق قرار گرفته است»، اما سياست رسانه اي حزب «اعتماد ملي» در عادي سازي فعاليت هاي سوروس، نمي توانست ارزيابي افكار عمومي را از نقش اين موسسه كه مراكز اطلاعاتي و شبكه هاي اندام وار آن در منطقه خاورميانه به «جامعه باز» معروفند، منحرف سازد.
اين رويكرد رسانه اي «اعتماد ملي» كه پيش از رويارويي شفاف مدعيان اصلاح طلبي با بحران ناشي از پيگرد قضايي از «هاله اسفندياري» و شك و بهت ناشي از بازداشت «كيان تاجبخش» دنبال شد، رويه تبليغاتي اي است كه با سه فاز تاخير تعمدي سازمان «راديو اروپاي آزاد» و «راديو فردا» (ارگان سازمان جاسوسي سيا ) همگام با روزنامه «واشنگتن پست» و خبرگزاري CNN پس از شناسايي «تاجبخش» در كسوت يك مامور مخملي در ايران برگزيدند. «راديو فردا» با پيروي از «واشنگتن پست» در شامگاه چهارشنبه هفته اي كه گذشت كوشيد فعاليت هاي Open Society در ايران را به محورهايي چون «كمك هاي انسان دوستانه» و «بهداشت عمومي» تقليل دهد، اما آژانس خبري دولت انگليس (بي بي سي) با سياستي متفاوت پيرامون خبر بازداشت «كيان تاجبخش» به عنوان پژوهشگر و مشاور بنياد سوروس نوشت: «موسسه جامعه باز با هدف پيشبرد دموكراسي، رعايت حقوق بشر، اصلاحات اقتصادي، حقوقي و سياسي... حمايت از رسانه هاي مستقل و... در كشورهاي مختلف جهان فعاليت مي كند.» خط مشي اي كه انطباق بيشتري با ماموريت هاي «كيان تاجبخش» در ايران دارد.
وي در مردادماه 1385به همراه «داريوش آشوري» (نويسنده صهيونيست و مرتبط با روزنامه هاي دوم خردادي)، نصرالله پورجوادي، ناصر فكوهي (از تئوري پردازان نشريات زنجيره اي)، منصوره اتحاديه و فرهاد دفتري و... به ششمين «همايش دوسالانه مطالعات ايراني» در لندن رفت.
اين دوسالانه كه با مشاركت «بنياد مطالعات ايران» (وابسته به اشرف پهلوي و به مديريت «مهناز افخمي» بهايي مشهور)، «انجمن بين المللي مطالعات ايراني آمريكا»، «انجمن ايرانشناسي اتريش»، «انستيتو مطالعات فارسي بريتانيا» و «انجمن ايران شناسي فرانسه» برگزار مي شود، اغلب به مثابه يك فرصت مطالعاتي- رايزني براي پژوهشگراني است كه سفارش ها و مطالعات راهبردي حوزه هاي «بي ثبات سازي سياسي»، «براندازي اينترنتي»، «شبكه سازي اجتماعي» و... را دنبال مي كنند. اگرچه اين دوسالانه براي تكميل بانك اطلاعاتي خود از پژوهشگران دانشگاههاي معتبر داخل ايران (دانشگاه امام صادق، تهران و...) نيز دعوت مي كند، اما رويكرد كلان آن در پانل ها و اتاق هاي فكر و گفت وگويي كه برپا كرده، جستجوي راهكارهاي «فروپاشي ايدئولوژيك» در جامعه ايران است. در ششمين دوسالانه اي كه «كيان تاجبخش» به عنوان يكي از مدعوان اصلي آن برگزيده شد، يك جاسوس فرانسوي آلماني تبار در ايران (ماركوس ميشائيلزن) نيز به همراه «حسين درخشان» (از وبلاگ نويسان فراري) حضور داشت. جاسوسي كه پس از سال ها حضور در تهران و ارتباط با محافل تجديدنظرطلب در رساله اي، راهبردهاي براندازي اينترنتي را ارائه كرد. وي از اعضاء شبكه عنكبوت است كه پيش از اين طي يادداشت مفصلي در كيهان شرح آن آمده بود.
تجزيه و تحليل مقالات منتشره در سايت اين دوسالانه حكايت از آن دارد كه «شبكه اي از ماموران مخملي»، يافته هاي خود از حضور در ايران را زيرپوشش پژوهشگر، ايران شناس، جامعه شناس و... به نحو مجمل در معرض نقد و تحليل ديگر عناصر سرويس ها و شركاي امنيتي پروژه براندازي نرم قرار مي دهند.
«كيان تاجبخش» پس از حضور در اين «دوسالانه شبكه ماموران مخملي» به ايران بازگشت و سه ماه بعد (آبان ۱۳۸۵) حسب حوزه كار خود در گروه مطالعات شهري «انجمن جامعه شناسي ايران» برنامه هاي بنياد صهيونيستي «جرج سوروس» را براي «انتخابات شوراهاي اسلامي شهر و روستا» اجرا كرد.
«انجمن جامعه شناسي ايران» يك نهاد مطالعاتي است كه عمدتا دو فراكسيون فكري، يكي متعلق به «نهضت آزادي» به واسطه حضور «غلامعباس توسلي» و ديگري «حزب مشاركت ايران» به سبب عضويت «حميدرضا جلايي پور» و «پرويز پيران» در ادوار گوناگون هيات مديره انجمن، آن را رهبري مي كنند و «كيان تاجبخش» از پژوهشگران آن است. وي در آبانماه 1385 تلاش هاي خود را براي بازگرداندن قدرت از دست رفته شوراها به مدعيان اصلاح طلبي آغاز كرد و با برگزاري سلسله كارگاههاي مطالعاتي در دانشكده علوم اجتماعي دانشگاه تهران، از «مصطفي تاج زاده» (عضو ارشد احزاب مجاهدين انقلاب اسلامي و مشاركت) براي سخنراني با موضوع «تاسيس شوراها در ايران» دعوت كرد. سخنراني هايي كه يك تبليغات زودهنگام در پس نقاب «مطالعات آكادميك» براي طيف سكولار و ليبرال اصلاح طلبان محسوب مي شد؛ اگرچه در اين كارگاهها از «رسول خادم» نيز براي سخنراني پيرامون «ارتباط دولت مركزي و شوراها» دعوت شد، اما اين نيروي متعهد گويا با اطلاع از پشت پرده برگزاركنندگان اين نشست در جلسه دانشكده علوم اجتماعي حاضر نشد.
تاجبخش تئوريزه كردن اهداف بنياد سوروس را منحصر به راه اندازي كارگاههاي مطالعاتي نكرد. وي اگرچه مدرس رسمي دانشگاههاي ايران نبوده، اما از سال 1383 با حضور در كلاس هاي «جامعه شناسي شهري» به عناوين مختلفي چون استاد «دانشگاه نوين تحقيقات اجتماعي نيويورك» پيرامون كيفيت «شبكه سازي اجتماعي» در مقام يك «سرمايه اجتماعي» سخن مي گفت و به طرح انديشه هاي «فرانسيس فوكوياما» مي پرداخت. فوكوياما كه از تئوري پردازان نئومحافظه كار حاكم بر دولت بوش پسر است، از مخازن فكري مأموران «انقلاب مخملي» در جهان به شمار مي رود. «كيان تاجبخش» با چاپ كتاب «سرمايه اجتماعي اعتماد، دموكراسي و توسعه» در مهرماه 1385 كه يك دكترينال اجتماعي و استراتژيك و الگويي ساختاري را براي سرمايه هاي پنهان براندازي نرم صورتبندي مي كند، انديشه هاي فرانسيس فوكوياما را در اين حوزه به ادبيات شبه روشنفكري ايران وارد كرد؛ ادبيات و نگاهي كه فعالان «كمپين دختركان و پسركان، در جستجوي امضاء» در گفتارهاي خود به آن ارجاع مي دهند و نام «تاجبخش» در پي نوشت يادداشت هاي آنان براي هم، نقش بسته است.
همگام با طرح «شبكه سازي» و «نهادسازي» اجتماعي بنياد صهيونيستي سوروس در ايران، «كيان تاجبخش» حضوري پررمز و راز در حلقه فكري مجامع هنري لائيك دارد. وي يكماه پيش از انتشار خبر بازداشتش به دعوت «بهروز غريب پور» به «خانه هنرمندان ايران» رفت و در مراسم رونمايي مجله فرهنگي و هنري «گالري» كه در كشور هند منتشر مي شود، به سخنراني پرداخت.
دلال اطلاعاتي انستيتو «جامعه باز» در ايران كه در كنار «عليرضا سميع آذر» (مدير پيشين موزه هنرهاي معاصر)، مريم زندي (كارمند تلويزيون ملي درعصر پهلوي دوم)، ابراهيم حقيقي (گرافيست مائوييست و داور هنرهاي تجسمي در فستيوال هاي شهرداري و موزه هنرهاي زيباي تهران) و سفير هندوستان به «خانه هنرمندان» دعوت شده بود، پيرامون مقاله اش در مجله هنري گالري سخن گفت.
عليرضا سميع آذر كه همگام با اين مأمور مخملي به «خانه هنرمندان ايران» رفته بود، چند روز قبل رابط ايراني برگزاري نمايشگاه نقاشي «آرزوها و روياها» در واشنگتن دي سي بود؛ نمايشگاهي كه دفتر ويژه امور آموزشي و فرهنگي كاندوليزا رايس، به درخواست رئيس جمهور آمريكا، براي ارائه تصويري سياه از هنر و جامعه ايران، برپا كرد. حضور دو رابط همسو با اردوگاه فكري نئومحافظه كاران در خانه هنرمندان (سميع آذر و تاجبخش) در مراسم رونمايي از نشريه اي هنري كه بناي ساخت حلقه اي ارتباطي ميان فعالان هنري داخل كشور با بيگانگان را دارد، پرسش هاي فراواني را برمي انگيزد. پيش از اين مجريان پروژه «براندازي نرم» از دهلي نو به عنوان سرزميني واسط براي آموزش هاي امنيتي به فعالان «كمپين دختركان و پسركان» بهره جسته بودند و از سه عضو مركز فرهنگي زنان براي شركت در كارگاههاي آموزشي در هند دعوت كرده بود. اكنون نيز مديريت «خانه هنرمندان ايران» همراه با ماموران مخملي، سرزمين هند را در مقام كشوري واسط براي تشكيل يك حلقه هنري سياه برگزيده است.
خانه هنرمندان ايران كه پيش از اين بناي رونمايي از يك كتاب «رضا يحيايي» با موضوع سكس در طرح ها و آثار تجسمي داشت، رسوايي هاي مستمر آن با آخرين حضور «كيان تاجبخش» در مراسم رونمايي مجله هنري گالري به دعوت «بهروز غريب پور» -مشاور فرهنگي غلامحسين كرباسچي در شهرداري تهران- همچنان حيرت ناظران فرهنگي- رسانه اي را برمي انگيزد.
بازداشت رابط بنياد صهيونيستي سوروس در ايران كه استراتژي براندازي نرم ايالات متحده در ايران را به چالش جدي كشانده است، به سرعت از سوي مقامات وزارت امور خارجه آمريكا و ديده بان حقوق بشر محكوم شد.
«سارالي ويتسون» مدير بخش خاورميانه سازمان ديده بان حقوق بشر كه در نيويورك با رسانه ها سخن مي گفت از روابط اين مأمور مخملي با جرياني در «شهرداري تهران» و «سازمان تأمين اجتماعي» سخن گفته و مدعي حضور غير رسمي «تاجبخش» در اين نهاد است.