در حالي كه رسانه هاي جهان در هفته اي كه گذشت گمانه زني هاي گسترده اي را پيرامون كيفيت و چرايي بازداشت «هاله اسفندياري» آغاز كرده اند، روز سه شنبه هفته گذشته سخنگوي قوه قضاييه با شركت در يك كنفرانس مطبوعاتي تأييد كرد كه وي براساس دستور قضايي و قرار بازداشت در اختيار كارشناسان وزارت اطلاعات جمهوري اسلامي ايران است.
گفت وگوي سخنگوي قوه قضاييه پيرامون اتهامات «هاله اسفندياري» كه دومين واكنش رسمي مراجع ذيصلاح كشور پيگرد قضايي «هاله اسفندياري» است به سرعت در اخبار نخست رسانه هاي جهان قرار گرفت. پيش از اين سخنگوي وزارت امور خارجه جمهوري اسلامي يك روز پس از نشر گزارش مستند كيهان در تاريخ 22/2/86 با عنوان «هاله اسفندياري كيست؟!» بازداشت وي را تأييد كرده بود. با اين حال رسانه هاي جهان، به ويژه ارگان هاي رسانه اي كنگره آمريكا، تبليغات فراواني را آغاز كردند تا بازداشت جاسوس آژانس يهود را از دايره اتهامات امنيتي خارج كنند و با نشر اخبار مجعول و راه اندازي كارناوالي تبليغاتي از او پژوهشگري كه هوادار «ديپلماسي» و «مذاكره» ايالات متحده با ايران است، بسازند.
خبرگزاري آسوشيتدپرس روز دوشنبه در نقطه اوج اين كارناوال تبليغاتي نامه اي را به قلم «شائول بخاش» منتشر كرد كه گزارش مستند كيهان از «نيمه پنهان» زندگي و فعاليت هاي «هاله اسفندياري» را «مملو از اشتباه، دروغ و تحريف هاي تعمدي» دانست. در اين متن كه به سرعت در تمام خبرگزاري هاي اروپايي و آمريكايي انعكاس يافت، «شائول بخاش» كوشيده است تا نيم قرن كوشش هاي خود و همسرش براي خدمت به اسرائيل و خيانت به ايران را از اذهان عمومي بزدايد.
عليرغم اتهامات و اكاذيبي كه اين جاسوس صهيونيست در خبرگزاري هاي جهان به «روزنامه كيهان» نسبت داده، پژوهشگران مؤسسه با استقبال از صورتبندي چنين منازعات و تقابل هايي كه هرگام آن سبب نشر گوشه هايي پنهان از تاريخ تيره روزنامه نگاران و مطبوعات در عصر پهلوي و تداوم پاره اي از ريشه هاي آن در اين روزگار مي گردد، كوشيده اند با تجزيه و تحليل پاسخ «شائول بخاش» به «كيهان»، از جمله انكار وي از تعاملات همسرش با آژانس هاي جاسوسي و تكذيب بخاش پيرامون روابط گسترده اش با سرويس هاي اطلاعاتي فعال در صحنه سياست و رسانه هاي رژيم ستمشاهي، مدعاها و يافته هاي خود از وابستگي هاي چند جانبه اين زوج جاسوس را در معرض داوري ديگر پژوهشگران مصلح و افكار عمومي قرار دهند.
«شائول بخاش» در سال 1316 در خانواده اي يهودي در عراق به دنيا آمد. وي در سال 1329 به همراه خانواده اش به ايران سفر كرد و تابعيت ايراني را برگزيد. در ابتداي دهه چهل وي به استخدام روزنامه «كيهان انگليسي» درآمد و پس از حضور در آمريكا (دانشگاه هاروارد) و لندن (دانشگاه اكسفورد) با پوشش «دانشجوي بورسيه»، بيش از نيم دهه حقوق و مزاياي خود را از اين مؤسسه مطبوعاتي دريافت كرد.
در صفحه 17 كتاب «مطبوعات عصر پهلوي به روايت اسناد ساواك» جلد ششم كه زمستان سال 1382 از سوي مركز بررسي اسناد تاريخي وزارت اطلاعات جمهوري اسلامي ايران روانه بازار كتاب شده از حمايت «پرويز ثابتي» از «شائول بخاش» پرده برداشته شده است.
اگرچه براساس همين سند منتشره، پرويز ثابتي، مقام برجسته امنيتي و سخنگوي سازمان اطلاعات و امنيت كشور (ساواك) در رژيم پهلوي دوم، حامي اصلي «شائول بخاش» برشمرده شده و بازبيني گزارش هاي ساواك نشان مي دهد كه بخاش با حمايت وي ابتدا به عنوان «عامل اطلاعاتي» در سازمان برنامه استخدام شده، اما در ادامه اين سند با اشاره به حمايت «شائول بخاش» از رژيم اشغالگر قدس در «جنگ شش روزه اعراب و اسرائيل» به ديگر حاميان اين صهيونيست پرداخته مي شود:
«شائول بخاش با سوليوان، سفير آمريكا در تهران و هارني، رئيس سرويس اطلاعات انگلستان، ارتباط نزديك داشت و از طرف هارني به ماموريتي اطلاعاتي به كشور پاكستان سفر كرد.»
فقط با تجزيه و تحليل اين گزارش اطلاعاتي ساواك كه از «پرونده انفرادي» وي برگرفته شده، چهره يك «جاسوس چهارجانبه» افشا مي گردد. جاسوسي كه هم از حمايت «پرويز ثابتي» در سازمان اطلاعات و امنيت (ساواك) شاه معدوم برخوردار بوده، هم به واسطه همكاري با «موساد» در جنگ شش روزه، موضعي علني و معطوف به حمايت از اسرائيل برگزيده، هم براساس دستور سرويس اطلاعات انگليس (MI5) به ماموريتي مخفي در پاكستان اعزام شده و هم در تعامل با «رابرت گيتز» (رئيس سابق سازمان جاسوسي CIA) در طيف جاسوسان دانشگاهي- رسانه اي براي اتاق ويژه ايران در سازمان سيا مشغول به كار است.
گزارش حاضر، البته دلايل چرايي اين مدعاي پژوهشگران «كيهان» را اثبات مي كند.
بنابراين بي سبب نيست كه معاون امنيتي ساواك و يكي از مخوف ترين عناصر اطلاعاتي حكومت شاه معدوم در گزارش هاي همين سازمان به عنوان حامي اصلي «شائول بخاش» معرفي مي گردد.
خبرگزاري دولتي انگليس (بي بي سي) هم با انتشار ادعاهاي بخاش و در رد گزارش مستند «كيهان» مي نويسد: «دروغ است كه هاله اسفندياري و همسرش توسط سرويس جاسوسي موساد به تيم داريوش همايون در روزنامه آيندگان معرفي شدند. در واقع هيچ يك از اين دو در جريان تأسيس اين روزنامه نبوده اند و هرگز در اين روزنامه كار نكرده اند و مطلبي در اين روزنامه منتشر نكرده اند. زماني كه روزنامه آيندگان منتشر شد، آنها در ايران حضور نداشتند.»
اين ادعاي شگفت كه نمونه آشكار «جعل تاريخ» است در حالي از سوي خبرگزاري هاي مشهوري كه خود را «منابع خبري موثق» معرفي مي كنند، منتشر مي شود كه حداقل دو سند جداگانه در ساواك با طبقه بندي حفاظتي «سري» كه منابع آن «مهدي سمسار»، «دكتر بهره مند» و «داريوش همايون» معرفي شده اند، كيفيت حضور «هاله اسفندياري» و «شائول بخاش» را در روزنامه صهيونيستي آيندگان افشا مي كنند. هر دو سند، يكي در سال 1378 و ديگري در سال 1383 براي افكار عمومي منتشر شده اند:
در كتاب داريوش همايون به روايت اسناد ساواك (رجال عصر پهلوي) پيرامون تأسيس روزنامه «آيندگان» آمده است:
«... شاه دستور اكيد صادر نمودند كه براي انتشار روزنامه آيندگان كمك هاي لازم از طرف دولت بشود. علاوه بر هيأت مديره گروه ديگري از جمله سيروس آموزگار، علي باستاني، شائول بخاش، هاله اسفندياري، كريم امامي و يكي دو نفر از نويسندگان جرايد، هر يك حاضر به خريد مقداري از سهام اين شركت شدند.»
همچنين در اين رابطه به تازگي چاپ اول كتاب هشتم از جلد 77 «اسناد لانه جاسوسي آمريكا» از سوي «مؤسسه مطالعات و پژوهش هاي سياسي» به بازار كتاب عرضه شده كه عليرغم اتهام «شائول بخاش» به روزنامه «كيهان» مبني بر دروغ پردازي پيرامون حضور وي و همسرش در مؤسسه مطبوعاتي آيندگان، دروغ پرداز واقعي را اين زوج جاسوس نشان مي دهد. در صفحه 781 اين كتاب سندي با عنوان صورت مذاكرات «خيلي محرمانه» داريوش همايون با «مارتين هرتز»، كه رايزن وقت آمريكا در ايران به چاپ رسيده كه ضمن تائيد حضور «شائول بخاش» در پروژه «آيندگان» اذعان مي دارد: «نخست وزير هويدا با قدرت فراوان از اين پروژه حمايت مي كند، ارتشبد نصيري ]رئيس كل ساواك[ هم موافق است... ]اسدالله[ علم... نيز از وي ]داريوش همايون[ حمايت مي كند.»
فراتر از نقش «محمدرضا پهلوي»، «اميرعباس هويدا»، «اسدالله علم» و ارتشبد «نصيري» در انتشار روزنامه آيندگان بايد به حلقه اي مفقود در اين ميان اشاره كرد. داريوش همايون كه هنگام جنگ شش روزه اعراب و اسرائيل به سرزمين هاي فلسطين اشغالي سفر كرد، به دليل رفاقت با «مئير عزري»، نماينده وقت اسرائيل در تهران، توانست موافقت وزارت خارجه اسرائيل و پشتيباني مادي و سياسي رژيم اشغالگر قدس را هم از «مؤسسه مطبوعاتي آيندگان» را هم جلب كند و سرانجام سرويس جاسوسي موساد در فينال رقابت با ديگر رقبا و حتي شركاي امنيتي، موفق به گزينش روزنامه نگاران مطلوب خود براي اين روزنامه شد؛ «شائول بخاش» در كسوت يكي از اين روزنامه نگاران در كادر سياستگذاري «آيندگان» جاي گرفت.
وابستگي نظري اين جاسوس به تئوريسين هاي رسانه اي موساد، محدود به فعاليت وي در يك ارگان رسانه اي نبود. گزارش هاي سازمان اطلاعات و امنيت رژيم شاه معدوم با تجزيه و تحليل عملكرد مطبوعاتي «شائول بخاش» در سند ديگري كه آن هم با طبقه بندي حفاظتي «سري» در صفحه 82 «رجال عصر پهلوي» (جلد اول) به چاپ رسيده، به نوعي از واكنش سفارتخانه هاي كشورهاي عربي نسبت به مواضع «شائول بخاش» در روزنامه «كيهان» و حمايت صريح وي از جنگ اسرائيل ]جنايات[ اظهار نگراني مي كند:
«همكار ديگر شائول بخاش، همسر او، هاله اسفندياري است، اما وجود آنها هميشه در كيهان مورد اعتراض سفارتخانه هاي عربي بوده است و مخصوصاً بخاش به عنوان يك عنصر اسرائيلي در ايران معروف است تا آنجا كه ناچار شده نام خود را ]در امضاي مقالات[ از شائول به آلفرد تغيير دهد.»
بنابراين سازمان جاسوسي ساواك كه از رقابت سرويس هاي اطلاعاتي اسرائيل و آمريكا در ايران و حضور نويسندگان عضو موساد و سيا در مؤسساتي چون «آيندگان» و «كيهان» احساس خطر كرده بود، در سرويس دهي اطلاعاتي خود به دربار شاه معدوم مي كوشيد تا به كارگزاران فرهنگ و سياست پيرامون حضور مهره هاي اسرائيل در روزنامه هاي مشهور آن روزگار هشدار دهد.يكي از اين عناصر سازمان جاسوسي موساد كه بنا به اوصاف منتشره در تحليل هاي ساواك نه تنها پنهان كه معروف نيز هست، كسي جز «شائول بخاش» نبود. او حتي مجبور به تغيير نام خود به «آلفرد» شد و امروز هم به همان سياق سابق در اين پندار خام است كه مي تواند پشت نام ها و عناوين مجعول و مستعار، ادعاهاي دروغ و در پس نقاب پژوهش و پژوهشگري، يك عمر «هويت امنيتي-اسرائيلي» خود را پنهان كند!
بديهي است با نظر به اين استنادات آشكار پژوهشگران كيهان و تطبيق آن با مدعاهاي خبرگزاري آسوشيتدپرس كه از زبان «شائول بخاش» گزارش مستند كيهان را انكار مي كند، گريبان آسوشيتدپرس را «رسوايي اعتباري» و «فضاحتي حرفه اي» گرفته است كه سهل و ساده از ياد ناظران نخواهد رفت و در تاريخ اين خبرگزاري خواهد ماند.
فراتر از اين رسوايي و فضاحت، نشرياتي هستند كه در سال هاي گذشته با اطلاع از سوابق و فعاليت هاي اين «جاسوس چهارجانبه» به نشر مقالات او كه در ستايش ديگر روزنامه نگاران جاسوس نگاشته شده، پرداخته اند. ماهنامه «بخارا» به سردبيري علي دهباشي (مورخ خودخوانده تاريخ مطبوعات) در چهل و دومين شماره خود يادنامه اي را براي كريم امامي (ويراستار ارشد در مؤسسه فرانكلين) منتشر كرده كه در كنار افرادي چون ابراهيم گلستان و شائول بخاش نيز در مقاله اي با نام «ياد دوست» به تجليل از كريم امامي به چاپ رسيده است.
«شائول بخاش» كه هم از سوي خبرگزاري هاي صهيونيستي (كه همگي مديران مشتركي با كارخانه ها و شركت هاي تجاري اسرائيلي- آمريكايي دارند)و هم در نشريات زنجيره اي مدعي اصلاح طلبي با عناوين «استاد دانشگاه جرج ميسون» و... معرفي مي شود، از دوستان نزديك «رابرت گيتس» رئيس سابق سازمان جاسوسي آمريكا و وزير كنوني دفاع در دولت «جرج دبليو بوش» است. در اوت 2004 هنگامي كه يك كميته تحقيقاتي ويژه به رهبري «زيبيگينو برژينسكي» و «رابرت گيتي» از طرف شوراي روابط خارجي ايالات متحده مسئول تحقيق درباره سياست داخلي و خارجي ايران و چگونگي تعامل آمريكا با ايران شد، به عنوان تحليلگر اطلاعاتي- امنيتي در اين كميته ويژه حضور دارند.
عليرغم تمام اين وابستگي هاي جاسوسي و اميد اين زوج صهيونيست به فروپاشي جمهوري اسلامي ايران «شائول بخاش» در نامه اي كه از خانه خود در «پوتوماك» براي مؤسسه كيهان نمابر كرده، آورده است : «كتاب حكومت آخوندها: ايران و انقلاب اسلامي در سال 1364 منتشر شده، نه در سال .1361» اولاً روزنامه كيهان در گزراش مستند خود تاريخ نشر اين كتاب را سال 1362 اعلام كرده و ثانياً آقاي بخاش در ساعت 45/19 مورخ 3/12/1363 با بخش فارسي راديو «بي بي سي» با حضور در برنامه «صحبت اهل نظر» با «باقر معين» پيرامون اين كتاب گفت وگو كرده است. بنابراين مدعاي پژوهشگران روزنامه «كيهان» مبني بر اينكه نشريه «راه زندگي» ارگان كلوپ صهيونيستي روتاري، در مورخ 28/11/1362 صفحاتي از نشريه خود را به بهانه انتشار اين كتاب اختصاص داد، برخلاف پاسخ «شائول بخاش» كذب نيست. بلكه «دروغ» و «كذب» حسب اسناد و سوابق منتشر در كتاب ها و پژوهش هاي منتشر شده تاريخي- مطبوعاتي مدعاهاي ايشان است كه مي پندارد روزنامه «كيهان»، مخاطبان آن و پژوهشگران حوزه تاريخ و مطبوعات، چون اربابان او خنگ و خام هستند كه هر ترهاتي را به نام تحليل و تاريخ بپذيرند و با آسمان و ريسمان هاي مجعولي كه نويسندگان و رسانه هاي خائن نشر مي دهند، چون و چرا نكنند. «هوشياري» و «چون و چرا»مقتضاي ذات پژوهشگران مسلمان است؛ وصفي كه اين جنس از زوج ها و خاندان هاي جاسوس نفهميده اند.
بر پايه همين دال و مدلول ها، مستندات تاريخي و ادله اثبات قضايي پيرامون «شائول بخاش» و «هاله اسفندياري» دادگاه انقلاب اسلامي ايران در ابتداي دهه هفتاد حكم بدوي مصاره اموال منقول و غيرمنقول اين زوج جاسوس را كه در ابتداي دهه شصت تحت عنوان «قرار موقت سرپرستي» صادر شده بود، ابرام مي كند. تنها بخشي كوچك از اموالي كه آن ها به پاس فضاحت هاي صهيونيستي خود و خيانت به هم ميهنان خود غصب كرده بودند، ويلايي مسكوني به مساحت هفتصد و شصت متر در خيابان ميرداماد، خيابان نفت، كوي دوم و ديگري ساختماني دو طبقه در ميدان بهارستان، خيابان كمال الملك، و چندين ملك ديگر كه با حكم دادگاه انقلاب اسلامي ايران، مصادره و به بيت المال براي انتفاع عموم مردم ايران، اعاده شد.
اگرچه در روزهاي گذشته خبرگزاري هاي آسوشيتدپرس، بي بي سي، راديو فردا، صداي آمريكا (VOA)، روزنامه هايي چون «نيويورك تايمز» و «واشنگتن پست»، سايت هاي اينترنتي چون «روز آن لاين»، «واشنگتن پريزم» و...دروغ پراكني هاي «شائول بخاش» عليه «كيهان» و فرافكني هاي او پيرامون نيم قرن حرفه جاسوسي خود و همسرش را با اشتياق در اخبار نخست خود قرار دادند، اما راه افتادن اين كارناوال رسانه اي - تبليغاتي براي بازداشت «هاله اسفندياري» كه پيشينه وي طي گزارش مستقل منتشر شد. حكايت از پيوندهاي ديرينه آنان با كانون و مركزيت آژانس يهود دارد، چرا كه عليرغم جنجال ها و منازعات بسياري كه تا امروز رسانه هاي اروپايي و آمريكايي براي جلوگيري از تعقيب قانوني عناصر وابسته خود در ايران به راه مي انداختند، صورتبندي جديد اخبار منتشره، سطح توزيع آاين رويارويي نوين با نمونه هاي پيشين تفاوت هاي فاحش دارد. در اين ميان تقاضاهايي از جنس درخواست آزادي اين جاسوس از سوي «شان مك كورمك، سخنگوي وزارت امور خارجه آمريكا، رايس وزير امور خارجه بيانيه هاي سناتورهاي دموكرات كنگره چون «هيلاري كلينتون» و «براك اوباما» را در حمايت از اين زوج جاسوس از ياد نبريد!
+
نوشته شده در ساعت توسط مرکزمطالعات فرهنگی سیاسی
|
